Wie is Wie?

Ton Schiltmans is ondersteunend bestuurslid zonder portefeuille. Zijn belangrijkste taak binnen het bestuur is het mede verzorgen van de nieuwsbrieven. De nogal technische verslagen van de fractieleden bouwt hij om tot vlot leesbare en zo mogelijke boeiende verhalen in begrijpelijke uiteenzettingen en woorden voor de niet politiek geschoolde lezer.

Hij is geboren in 1948; een echte boomer dus. Terugkijkend op zijn jeugd beseft hij dat het voor de meeste mensen toen een arme tijd was, met overvolle scholen en klassen gevuld met wel vierenveertig leerlingen. Veel had je niet en je was heel zuinig op je spullen. Hij herinnert zich koude winters, waarin je op lekkende schoenen met leren zolen eerst elke ochtend verplicht naar de kerk glibberde en daarna naar school. Er was niet altijd een fiets beschikbaar, ook al woonde je vier kilometer buiten de stad. Maar dikwijls kon je wel met iemand meerijden, want de onderlinge solidariteit was groot. In het buitengebied hield een huishouden als het even kon een varken, dan had je gelijk een goede bestemming voor de aardappelschillen. En als er geslacht werd, dan liep je met een pannetje verse karbonaden naar de buren en de familie, of omgekeerd. Eigenlijk een gelukkige tijd ook. Wie kent dat lied van van Kooten en de Bie niet?

Net als onze penningmeester ging Ton naar de Thomas van Aquinoschool. Vervolgens ging hij voor de leergang elektrotechniek naar de LTS. Ondertussen deed hij tamelijk gedreven aan wedstrijdzwemmen. Hoewel niet zeer getalenteerd, een beetje te mager, lukte het hem toch om drie maal aan de Nederlandse Kampioenschappen deel te mogen nemen. Bij het vervolgonderwijs werd hij nogal gehinderd door overvolle scholen. Om die reden kon de toenmalige UTS in Nijmegen hem niet plaatsen. In avondstudie volgde hij daarom met succes de vooropleiding voor een nijverheidsakte, maar stopte met de schriftelijke vervolgcursus. Onderwijl was hij in 1964, na baantjes bij een elektricien en een garagebedrijf, op zestienjarige leeftijd in dienst gekomen van de PGEM in Tiel, een jaar eerder dan de penningmeester. Begonnen als hulpmonteur volgde, geholpen door interne opleidingen van de PGEM, zijn promotie tot monteur met overplaatsing naar het rayon Geldermalsen. Daar volgde verdere promotie tot eerste monteur en meewerkend voorman. Met een wat aparte zijsprong nam hij deel aan een opleiding publiciteit, schreef als correspondent van het personeelsblad artikelen en interviews en daarnaast met wisselend succes verhalen en gedichten, waarvan er enkele geplaatst werden in literaire tijdschriften, waarin ook werk van Mulisch, Reve en Campert verscheen. Maar voor het schrijverschap waren zijn succes en zitvermogen te gering.

Daarop wijdde Ton zich weer aan de studie elektrotechniek. In voornamelijk schriftelijke opleidingen legde hij zich toe op de techniek van hoogspanning, verlichting en installaties. Daarna was hij bevoegd om een installatiebedrijf te starten, maar het ondernemerschap trok hem niet. Hij bleef bij de PGEM en werd daar aangesteld als rayonassistent in Geldermalsen. In die functie was hij verantwoordelijk voor de installaties van wat ondertussen de Nuon heette in dertien kerkdorpen in de gemeenten Neerijnen, Lingewaal en Geldermalsen, waarbij hij tevens distributienetten en straatverlichtingsplannen ontwierp. Als gevolg van fusies en reorganisaties kwam Ton daarna achtereenvolgens in Bemmel, Nijmegen, Tiel en weer in Nijmegen terecht, waar hij als projectrealisator op vijfenzestigjarige leeftijd het bedrijf, inmiddels Liander genaamd, verliet.
In het jaar 2000 maakte Ton kennis met Huub van Heiningen, de oud-journalist en historicus, die zich namens de Milieuwerkgroep Tiel inzette voor het behoud van landschappelijke en cultuurhistorische waarden in Tiel. Zich al langer ergerend aan toestanden als de versnippering van het Lingegebied en het afbranden van de Elzenpas en het Hanennest, werd Huub zijn inspirator om toe te treden tot de Milieuwerkgroep Tiel, tegenwoordig Waardevol Tiel geheten. Daar is Ton tot op heden actief, waarbij de redding van de VVV-kiosk tegen de voorgenomen sloop het jongste succes is.

Huub, als medeoprichter van ProTiel, wist Ton in het oprichtingsjaar ook over te halen lid te worden van deze club. Maar hij bleef vooreerst steunend lid. Pas vanaf zijn pensionering in 2013 is hij actief in de steunfractie en lid van het bestuur.
Tot jongeren, die soms klagen dat babyboomers de dienst uit maken, zegt deze boomer: kom ook bij de club en neem je invloed. Ton is getrouwd met Imelda en heeft een puberzoon, Martien, die niet genoemd is naar onze penningmeester, maar naar St. Maarten, de dag van zijn geboorte. 

Ton Schiltmans